Van Eichmann zijn we nog niet af

7 juni 2013
  • Theo van Willigenburg
Eichmann

Kan een bevlogen ambtenaar die ‘legitieme’ besluiten zo efficiënt mogelijk uitvoert een moordenaar worden? Jazeker, zei de filosofe Hannah Arendt, over wie onlangs een film gemaakt is, en ze wees naar Eichmann die op efficiënte wijze de deportatie organiseerde van miljoenen Joden naar de vernietigingskampen. Een typische bureaucraat ziet statistieken in plaats van mensen en ‘targets’ in plaats van morele waarden. Eichmann was niet uniek.

Hongerstakers tarten het geweldsmonopolie van de staat

17 juni 2013
  • Theo van Willigenburg

Waarom maakt de overheid – hier of elders – zich zo druk over hongerstakende asielzoekers of zichzelf verbrandende politieke dissidenten? Asielzoekers hier worden onder dwang gevoed, de familie van zelfverbranders in Tibet wordt genadeloos gestraft. Het leidt alleen maar tot nog meer aandacht in de media. Waarom die overreactie? Iemand die protesteert door zichzelf geweld aan te doen doorbreekt op een nauwelijks te verhinderen manier de greep van de overheid op zijn bestaan. Dat is ook voor een democratische regering een onverdraaglijke mogelijkheid.

Goed dement worden, daar heb je wat aan

23 maart 2013
  • Bart Niek van de Zedde

Mensen met dementie hebben een dubbel imagoprobleem: de meesten zijn al oud en de ‘demon van de dementie’ boezemt mensen angst. Dat is niet-sexy in het kwadraat. Hier ligt een enorme academische en maatschappelijke uitdaging: deze moderne stemlozen een stem te geven en recht te doen aan de creativiteit, kracht en eigenheid van hun bijzondere bestaan. Dementen vormen de voorhoede, het zijn pioniers in een nog grotendeels onbekend land. Het zijn de levenskunstenaars van het nu.

De ondeugd van de traagheid

9 juli 2013
  • Ger Groot

Traagheid geldt binnen de christelijke traditie als een van de zeven hoofdzonden: verwerpelijk is de vadsigheid die Gods water maar over Gods akker laat lopen. De paradox van de westerse cultuur is dat het revolutionaire en anti-traditionalistische modernisme wortelt in deze christelijke traditie. Het Westers hart dat twijfelt tussen verandering en traagheid komt er niet mee in het reine. Ook die onzekerheid behoort tot de paradoxale traditie die de Bijbel aan onze cultuur heeft nagelaten en waarin ‘traagheid’ een ondeugd kon worden.

Subscribe to Voorpagina-feed