Het innerlijk van de mens blijft eeuwig onvindbaar

  • Eric Corsius

Gelovigen of anderen die een kerk of pelgrimsplaats bezoeken, putten uit een bestaande rituelenvoorraad van kaarsen en kruisjes. Pogingen om te ontdekken wat achter deze rituelen schuilgaat leveren nauwelijks iets op. De vorm is sterker dan de vraag naar de inhoud. Wij zullen het moeten doen met het brute ‘uiterlijke feit’ van rituelen, formules en symbolen.

Bestuurders hebben ook gevoel

  • Tom de Haan

Net als mensen vinden ook bestuurders het vervelend als er mensen zichtbaar moeten lijden vanwege procedures waar zij als bestuurder verantwoordelijk voor zijn. Daarom roepen Pilatus en Van der Laan de protesteerders op om het spel volgens hún regels te spelen: Zorg dat je past in de bestaande structuren, anders kan ik je niet helpen. Zo is het nu eenmaal.

Dank u voor ons dagelijks brood

  • Sam de Vlieger

In een kort gebed God danken voor het eten, zoals veel christenen doen, had ik al heel lang niet gedaan. Lange tijd had het eten op mijn bord nog iets vanzelfsprekends. Totdat we op een dag op de weg een aangereden, maar verder gave haas zagen liggen. Deze hebben we meegenomen en de volgende dag lag die op mijn bord. Binnen vierentwintig uur van een nog warm lichaam tot een mals stukje vlees. Zonder dat iemand het doorhad heb ik even mijn ogen gesloten en snel een dankwoord gefluisterd.

De stad in de ban van de man

  • Janneke Stegeman

Afgelopen weekend was Utrecht in de ban van de man. Een goed idee. We zijn lang genoeg in de ban van de vrouw geweest, hebben haar opgedirkt tot droefenis toe en opgezadeld met talloze tegenstrijdige adviezen over wat mooi is of ander moet aan haar lichaam. Nu is het de beurt aan de man om het centrum van aandacht, opsmuk en begeerte zijn. Zou die man ook Jezus kunnen zijn?

Subscribe to Voorpagina-feed