Als democratisch beleid het leven kost van mensen…

  • Jan de Vlieger en Theo van Willigenburg

Als democratisch gelegitimeerd overheidsbeleid leidt tot de dood van onschuldige mensen, wordt dat graag geduid als een ‘incident’, een uitzondering. Talloze ‘incidenten’ laten echter zien dat ons vreemdelingenbeleid telkens weer leidt tot mensonwaardige situaties. Waarom is het zo moeilijk om te erkennen dat je dat probleem niet oplost door “computersystemen beter op elkaar te laten aansluiten” of door de oproep “om humaniteit weer centraal te laten staan”?

Jesus Charlie

  • Kees de Groot

‘Jesus Charlie’ dacht ik te lezen op het affiche van een van de demonstranten op de Place de la République. Vergezocht, maar goed gevonden, dacht ik. Charlie Hebdo is geëxecuteerd, net zoals de joodse rabbi in wie christenen het menselijke gezicht van God zien en moslims de profeet van de liefde. En ook hier schijnt er leven na de dood te zijn, getuige vele cartoons die na de aanslag in Parijs verschenen. Maar ik las het verkeerd.

Het mag nog wel even crisis blijven!

  • Theo van Willigenburg

Je wenst niemand werkeloosheid of een huisuitzetting toe, maar de crisis leidt wel tot een heilzame mentaliteitsverandering onder de huidige generatie dertigers voor wie het sinds de jaren negentig ‘sky-high’ ging. ‘Verlies’ is ineens een realiteit en dat maakt weerbaar en creatief. Plotseling blijkt hoe weinig je hebt aan de ‘inspirerende’ lessen van de humanistische ‘levenskunstfilosofen’ die afgelopen jaren zo populair waren. Nee, dan Socrates, Boethius of Nietzsche die wisten hoe je groeit door crisis. Of neem al die bijbelverhalen over joodse marginalen en christelijke losers. Alleen wie weet hoe pijnlijk het echte leven soms is, kan ook de schoonheid en de goedheid daarvan ervaren. Tijd om afscheid te nemen van het virtuele bestaan!

Subscribe to Voorpagina-feed