Dit artikel beschrijft een klein zelfonderzoek. Het betreft het volgende: ik betreur het dat de SGP er statutair toe verplicht wordt, vrouwen in haar naam aan actieve politiek te laten doen. Ik vraag mij af: waarom betreur ik dat? Ik ben toch een verlichte geest? Ik hoor toch bij dat softe slag mannen, dat bijna altijd op de eerste vrouw van de lijst stemt? Waarom wil ik voor de SGP in het strijdperk treden?