Dank u voor ons dagelijks brood

  • Sam de Vlieger

In een kort gebed God danken voor het eten, zoals veel christenen doen, had ik al heel lang niet gedaan. Lange tijd had het eten op mijn bord nog iets vanzelfsprekends. Totdat we op een dag op de weg een aangereden, maar verder gave haas zagen liggen. Deze hebben we meegenomen en de volgende dag lag die op mijn bord. Binnen vierentwintig uur van een nog warm lichaam tot een mals stukje vlees. Zonder dat iemand het doorhad heb ik even mijn ogen gesloten en snel een dankwoord gefluisterd.

Bijbel in Gewone Taal confronteert de kerk met haar elitaire karakter

  • Eleonora Hof

“Praat is met een Annie of Sjon uit de Bijlmer (of iets in die trant).” Aldus een fervent pleitbezorgster van De Bijbel in Gewone Taal op Facebook. De discussie ging over de vraag naar de doelgroep van de BGT: zijn dit de keurige kerkmensen, of de Sjonnies uit de Bijlmer? Volgens het Nederlands Bijbelgenootschap is de BGT voor iedereen bedoeld. Dat lijkt me te gemakkelijk. We worden hier geconfronteerd met de scheidslijnen tussen sociale groepen en daarmee met de vraag tot welke groep we zelf behoren.

We zijn watjes geworden

  • Theo van Willigenburg

Een ouderpaar zocht voor hun dochter een kinderbijbel zonder bloedvergieten of natuurrampen. Dit past binnen een trend om de Bijbel vooral te zien als een bloemlezinkje troostteksten of een verzameling wijze morele lessen. En die trend past ook in een samenleving die zo rijk en veilig is dat we ons lam schrikken wanneer we geconfronteerd worden met een ongeluk, een misdaad of een aanslag.

Subscribe to Voorpagina-feed