Traagheid geldt binnen de christelijke traditie als een van de zeven hoofdzonden: verwerpelijk is de vadsigheid die Gods water maar over Gods akker laat lopen. De paradox van de westerse cultuur is dat het revolutionaire en anti-traditionalistische modernisme wortelt in deze christelijke traditie. Het Westers hart dat twijfelt tussen verandering en traagheid komt er niet mee in het reine. Ook die onzekerheid behoort tot de paradoxale traditie die de Bijbel aan onze cultuur heeft nagelaten en waarin ‘traagheid’ een ondeugd kon worden.