Alzheimer: kan de echte persoon opstaan?

  • Maureen Sie

Stel je buurvrouw reageert onverwachts agressief op een vraag die je haar stelt. Je zou moreel verontwaardigd op haar kunnen reageren of erover vertellen op het jaarlijkse buurtfeest. Maar wanneer je later ontdekt dat zij Alzheimer heeft, zou je spijt kunnen krijgen van je reactie: ze kon het niet helpen, je kunt haar niet moreel verantwoordelijk houden voor wat ze deed. Maar betekent dat nu dat iemand met Alzheimer alles zonder een reden doet?

De erfzonde biedt perspectief

  • Stefan Gärtner

De erfzonde lijkt onderdeel van een verkooppraatje waarmee ouders de doop van hun kind wordt aangesmeerd: het doopwater zal alle zonde afwassen! Gelukkig trappen ouders daar niet in. Ze willen liever dat elke verwijzing naar de nare erfzonde uit het ritueel van de doop verwijderd wordt. Maar dat is geen goed idee. De pessimistische toon van de erfzonde kan ouders namelijk een stuk realistischer maken over de wijze waarop elk kind belast wordt met onze gezamenlijke culturele erfenis en de eigen familiegeschiedenis.

Het mag nog wel even crisis blijven!

  • Theo van Willigenburg

Je wenst niemand werkeloosheid of een huisuitzetting toe, maar de crisis leidt wel tot een heilzame mentaliteitsverandering onder de huidige generatie dertigers voor wie het sinds de jaren negentig ‘sky-high’ ging. ‘Verlies’ is ineens een realiteit en dat maakt weerbaar en creatief. Plotseling blijkt hoe weinig je hebt aan de ‘inspirerende’ lessen van de humanistische ‘levenskunstfilosofen’ die afgelopen jaren zo populair waren. Nee, dan Socrates, Boethius of Nietzsche die wisten hoe je groeit door crisis. Of neem al die bijbelverhalen over joodse marginalen en christelijke losers. Alleen wie weet hoe pijnlijk het echte leven soms is, kan ook de schoonheid en de goedheid daarvan ervaren. Tijd om afscheid te nemen van het virtuele bestaan!

Subscribe to Voorpagina-feed