We zijn levensgevaarlijk romantisch

  • Theo van Willigenburg

Ach, ach wat een getob is het weer onder christenen en andere strijders voor een betere wereld. Waar moeten we nog op hopen in Syrië? Assad is een barbaarse dictator, maar de opstandelingen martelen evengoed. Stel dat Assad de burgeroorlog verliest, wat voor vreselijk regime krijg je er dan voor terug? Goed en kwaad zijn hier nauwelijks te onderscheiden, er zijn hoogstens verschillende tinten kwaad. Ons vooruitgangsverlangen – vrede en geluk voor onszelf en anderen – krijgt weer een behoorlijke knauw. Maar misschien is dat wel een verkeerd verlangen…

Armoedig verhaal

  • Mirjam van Veen

Echte discussie over homohuwelijk, euthanasie en Europa is er in Nederland niet. Een liberale meerderheid wentelt zich in een comfortabel eigen gelijk en toont zich daarbij kort van memorie. Is met de verstomming van het religieuze verhaal ook het besef uitgedoofd deel uit te maken van een traditie?

Politiek op de kansel?

  • Ad van Nieuwpoort

'Kiev staat in vuur en vlam, maar mij kan het niet schelen', aldus de filosoof Alain de Botton (schrijver van ondermeer Religie voor atheïsten) op zijn weblog twee weken geleden. Wat moeten we met al dat wereldleed dat voortdurend via allerhande media ons beschermde wereldje binnenkomt? Wat heeft het voor zin je murw te laten beuken door de verschrikkingen die je toch niet kunt verhelpen? Kunnen we niet beter massaal overschakelen naar Hart van Nederland: het kleine nieuws lekker groot en het grote nieuws geruststellend klein?

Een droom voor Syrië

  • Herman Teule

Een jaar voor het uitbreken van de burgeroorlog bezocht ik met een groep studenten het Mar Musa klooster in Midden-Syrië. We spraken er met de abt, de Jezuïetenpater Paolo dall’Oglio, over zijn levenswerk en passie: de dialoog met de islam. Drie maanden geleden werd Paolo ontvoerd toen hij met de rebellen probeerde te praten over de vrijlating van enkele belangrijke Syrische geestelijken.

Subscribe to Voorpagina-feed