Credo van het onmogelijke

  • Tom de Haan

Het is Pasen! “De Heer is waarlijk opgestaan.” Dat woordje ‘waarlijk’ past slecht in een tijd die zich kenmerkt door een realiteitsfetish. Alleen wat bewezen is, kan betekenis krijgen. Als Jezus niet écht was opgestaan, konden we misschien nog welwillend het hele Paasverhaal omarmen als een mooi sprookje. Nu lukt dat niet. ‘Waarlijk’ opgestaan? Ik ben toch niet gek…

We zijn levensgevaarlijk romantisch

  • Theo van Willigenburg

Ach, ach wat een getob is het weer onder christenen en andere strijders voor een betere wereld. Waar moeten we nog op hopen in Syrië? Assad is een barbaarse dictator, maar de opstandelingen martelen evengoed. Stel dat Assad de burgeroorlog verliest, wat voor vreselijk regime krijg je er dan voor terug? Goed en kwaad zijn hier nauwelijks te onderscheiden, er zijn hoogstens verschillende tinten kwaad. Ons vooruitgangsverlangen – vrede en geluk voor onszelf en anderen – krijgt weer een behoorlijke knauw. Maar misschien is dat wel een verkeerd verlangen…

Liever dood dan dement?

  • Annemarieke van der Woude
Alzheimers

Een wilsverklaring stelt iemand op bij gezond verstand. Je beschrijft een toekomstige situatie waarin jouw leven beëindigd mag worden, omdat je vermoedt dat het dan geen kwaliteit meer heeft. Maar het is een gegeven dat een mens zich in de loop van zijn ziekte kan aanpassen aan veranderende omstandigheden. Een mens moet de kans krijgen om terug te komen op wat hij eerder heeft beweerd. Een dementerende die wilsonbekwaam is geworden, is niet meer in staat zichzelf te herroepen. Zijn wilsverklaring wordt dan een doodvonnis.

Subscribe to Voorpagina-feed