Het mag nog wel even crisis blijven!

  • Theo van Willigenburg

Je wenst niemand werkeloosheid of een huisuitzetting toe, maar de crisis leidt wel tot een heilzame mentaliteitsverandering onder de huidige generatie dertigers voor wie het sinds de jaren negentig ‘sky-high’ ging. ‘Verlies’ is ineens een realiteit en dat maakt weerbaar en creatief. Plotseling blijkt hoe weinig je hebt aan de ‘inspirerende’ lessen van de humanistische ‘levenskunstfilosofen’ die afgelopen jaren zo populair waren. Nee, dan Socrates, Boethius of Nietzsche die wisten hoe je groeit door crisis. Of neem al die bijbelverhalen over joodse marginalen en christelijke losers. Alleen wie weet hoe pijnlijk het echte leven soms is, kan ook de schoonheid en de goedheid daarvan ervaren. Tijd om afscheid te nemen van het virtuele bestaan!

Geloven in mensenrechten

  • Tom de Haan
Daniël Maissan

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is niets meer dan een geloofsdocument. Dat bleek zondag 5 oktober in De Nieuwe Liefde te Amsterdam waar het eerste ‘Rosa Parks Café’ werd gehouden. Een samenwerking tussen o.a. de IKON, de Correspondent en De Nieuwe Liefde.

Een overheid wil altijd mentale onderwerping

  • Theo van Willigenburg

De filosoof Sebastien Valkenberg maakte onlangs in Trouw (20/7/2013) bezwaar tegen wijsgerige theorieën en cultuuranalyses die een directe ‘bloedrode’ lijn trekken tussen de concentratiekampen uit de nazitijd en het veiligheidsbeleid van democratische overheden nu. Maar zulke op het oog groteske vergelijkingen zijn nodig om iets universeels aan het licht te brengen dat je anders niet ziet. Dat blijkt als we Bijbelse teksten en filmische verhalen over de Holocaust naast elkaar leggen.

Hongerstakers tarten het geweldsmonopolie van de staat

  • Theo van Willigenburg

Waarom maakt de overheid – hier of elders – zich zo druk over hongerstakende asielzoekers of zichzelf verbrandende politieke dissidenten? Asielzoekers hier worden onder dwang gevoed, de familie van zelfverbranders in Tibet wordt genadeloos gestraft. Het leidt alleen maar tot nog meer aandacht in de media. Waarom die overreactie? Iemand die protesteert door zichzelf geweld aan te doen doorbreekt op een nauwelijks te verhinderen manier de greep van de overheid op zijn bestaan. Dat is ook voor een democratische regering een onverdraaglijke mogelijkheid.

Subscribe to Voorpagina-feed