God houdt niet van bultruggen

  • Theo van Willigenburg
  • Tom de Haan

Zijn we gevoeliger geworden voor leed? Mensenleed, dierenleed? Nee hoor, dat lijkt alleen maar zo! We zijn zo afgestompt door de beelden van Syrische slachtoffers, vermoorde Amerikaanse peuters of koukleumende asielzoekers dat we ons uiteindelijk alleen nog maar kunnen identificeren met een gestrande walvis. Goed en kwaad zijn zo complex dat alleen nog het tranende oog van Johannes onze emoties kan opwekken.

Het is dringen op de markt van de identiteit

  • Eric Corsius

Wij mensen zijn gek op identiteit. Als individu of als lid van een groep documenteren we wie we zijn – gevraagd of ongevraagd, bewust of onbewust. De markt is al lang niet meer verdeeld onder een klein aantal preferred suppliers van identiteit – zeg maar de christelijke, liberale en linkse kerken. De identiteitsmarkt is radicaal geprivatiseerd en de consument is op drift geraakt.

Denkend aan Gaza zie ik zwaaiende kinderen

  • Janneke Stegeman

Ik heb veel aan Palestina te danken. Daarom is Palestina in mijn hoofd ook nog steeds een plek van overvloed – aan geduld en menselijkheid. Ja. Kijk bijvoorbeeld naar het gedicht ‘We teach life, sir’ van de Gazaanse Rafeef Ziadeh, om een idee te krijgen van wat ik bedoel. Ik heb er de betekenis van hoop geleerd, en het besef dat mensen en dingen veranderlijk zijn, mijzelf incluis.

De catechismus van Herman Koch

  • Evert Jan de Wijer

De romans van Herman Koch spelen zich af in het universum van keurige mensen, met Amsterdam Zuid als biotoop. De grondstelling van Koch is echter dat deze beschaving maar schijn is. Er is slechts een incident voor nodig (een moord, een aanranding van een dochter) of de ware aard van de mens komt boven water.

Subscribe to Voorpagina-feed