Lachen met je moeder

  • Kees de Groot en Marco Derks

Als orthodoxe gelovigen gevaarlijk zijn, gematigde gelovigen hooguit acceptabel, en grappige gelovigen niet kunnen bestaan, dan wordt het tijd om Sara te ontmoeten – de moeder van de gelovigen, van Joden, christenen en moslims. Kun je lachen.

We zijn levensgevaarlijk romantisch

  • Theo van Willigenburg

Ach, ach wat een getob is het weer onder christenen en andere strijders voor een betere wereld. Waar moeten we nog op hopen in Syrië? Assad is een barbaarse dictator, maar de opstandelingen martelen evengoed. Stel dat Assad de burgeroorlog verliest, wat voor vreselijk regime krijg je er dan voor terug? Goed en kwaad zijn hier nauwelijks te onderscheiden, er zijn hoogstens verschillende tinten kwaad. Ons vooruitgangsverlangen – vrede en geluk voor onszelf en anderen – krijgt weer een behoorlijke knauw. Maar misschien is dat wel een verkeerd verlangen…

Jesus Charlie

  • Kees de Groot

‘Jesus Charlie’ dacht ik te lezen op het affiche van een van de demonstranten op de Place de la République. Vergezocht, maar goed gevonden, dacht ik. Charlie Hebdo is geëxecuteerd, net zoals de joodse rabbi in wie christenen het menselijke gezicht van God zien en moslims de profeet van de liefde. En ook hier schijnt er leven na de dood te zijn, getuige vele cartoons die na de aanslag in Parijs verschenen. Maar ik las het verkeerd.

Paus zet voorbeeld voor topbestuurders

  • Kees de Groot

Een minister en een theoloog zitten samen bij Pauw & Witteman (11 februari 2013) en praten over het aftreden van de paus. Vraagt de minister (Ronald Plasterk) aan de theoloog (Paul van Geest): ‘Hoe zit dat theologisch? Want je kunt het wel niet meer leuk vinden maar er hangt natuurlijk toch ook zoiets omheen dat je door God gekozen bent en dat in principe ook God bepaalt wanneer het mooi is geweest.’ Zegt de theoloog: ‘Ja, maar er is ook zoiets het kerkrecht.’ En dat zegt dat het kan. De vraag blijft hangen en het gesprek gaat verder.

Subscribe to Voorpagina-feed