We zijn levensgevaarlijk romantisch

5 juli 2013
  • Theo van Willigenburg

Ach, ach wat een getob is het weer onder christenen en andere strijders voor een betere wereld. Waar moeten we nog op hopen in Syrië? Assad is een barbaarse dictator, maar de opstandelingen martelen evengoed. Stel dat Assad de burgeroorlog verliest, wat voor vreselijk regime krijg je er dan voor terug? Goed en kwaad zijn hier nauwelijks te onderscheiden, er zijn hoogstens verschillende tinten kwaad. Ons vooruitgangsverlangen – vrede en geluk voor onszelf en anderen – krijgt weer een behoorlijke knauw. Maar misschien is dat wel een verkeerd verlangen…

Grenzenloos dus gevaarlijk

18 januari 2013
  • Theo van Willigenburg
Franz Kafka, 1906

In zijn Mensenrechtenlezing 2012 vergelijkt Hans Achterhuis het lot van rechtenloze asielzoekers met dat van de landmeter K. in Kafka’s beroemde roman Het Slot, die er maar niet in slaagt om een legale verblijfsvergunning van de kasteelautoriteiten te krijgen. Kafka’s landmeter K. verbeeldt echter nog een heel andere grond voor onze onverschilligheid en afkeer van de wanhopigen en vagebonden die hier een beter leven zoeken. Net als landmeters morrelen ze aan de grenzen waar we zo aan hechten: geografisch, cultureel, moreel. Dat is pas onbehaaglijk!

Van Eichmann zijn we nog niet af

7 juni 2013
  • Theo van Willigenburg
Eichmann

Kan een bevlogen ambtenaar die ‘legitieme’ besluiten zo efficiënt mogelijk uitvoert een moordenaar worden? Jazeker, zei de filosofe Hannah Arendt, over wie onlangs een film gemaakt is, en ze wees naar Eichmann die op efficiënte wijze de deportatie organiseerde van miljoenen Joden naar de vernietigingskampen. Een typische bureaucraat ziet statistieken in plaats van mensen en ‘targets’ in plaats van morele waarden. Eichmann was niet uniek.

Subscribe to Voorpagina-feed