De erfzonde biedt perspectief

  • Stefan Gärtner

De erfzonde lijkt onderdeel van een verkooppraatje waarmee ouders de doop van hun kind wordt aangesmeerd: het doopwater zal alle zonde afwassen! Gelukkig trappen ouders daar niet in. Ze willen liever dat elke verwijzing naar de nare erfzonde uit het ritueel van de doop verwijderd wordt. Maar dat is geen goed idee. De pessimistische toon van de erfzonde kan ouders namelijk een stuk realistischer maken over de wijze waarop elk kind belast wordt met onze gezamenlijke culturele erfenis en de eigen familiegeschiedenis.

Kiezen tussen wreed en gestoord

  • Theo van Willigenburg

De ene moordenaar wordt ontoerekeningsvatbaar verklaard, de andere juist als volledig verantwoordelijk gezien. Het doel is iemand zo lang mogelijk te kunnen opsluiten in een gevangenis of TBS kliniek. Of iemand een sadistische wreedaard is of een gestoorde zielepoot hangt niet zozeer af van diens geestestoestand, maar van ons verlangen naar vergelding. Vrije wil en geestesziekte zijn in onze tijd net zo willekeurig inzetbaar geworden als dat vroeger God aangewezen kon worden als veroorzaker van onheil.

Pasen kent geen winnaars

  • Tom de Haan
Crucifix, gebroken arm

De motor van onze wereld is op dit moment competitie en concurrentie. Wil je een beweging vooruit krijgen, dan wordt de energie voor die beweging geleverd door de angst om niet de laatste te zijn. Succes is het doel en de reden waarom je ontberingen doorstaat. Je moet een doorzetter zijn. Een doorzetter is een winnaar-in-wording. De vraag of Jezus ook ‘on top of his game’ was, in de tuin van Gethsemane, toen Judas hem uitleverde aan de Romeinen, is een spannende.

Subscribe to Voorpagina-feed