Jesus Charlie

  • Kees de Groot

‘Jesus Charlie’ dacht ik te lezen op het affiche van een van de demonstranten op de Place de la République. Vergezocht, maar goed gevonden, dacht ik. Charlie Hebdo is geëxecuteerd, net zoals de joodse rabbi in wie christenen het menselijke gezicht van God zien en moslims de profeet van de liefde. En ook hier schijnt er leven na de dood te zijn, getuige vele cartoons die na de aanslag in Parijs verschenen. Maar ik las het verkeerd.

Stuurloos zonder Islam

  • Lucien van Liere

Wie de Islam niet beschouwt als een religie, maar een ideologie, kan er van alles op projecteren: de Islam is al wat wij niet zijn, niet denken te zijn of niet willen zijn. Het is een achterlijke, criminele, vrouwenonderdrukkende, homofobe, gewelddadige ideologie. Daarmee zet de verlichte Europese geest de Islam neer als (nog) niet Verlicht en (nog) niet geëmancipeerd. Daarmee is de Islam een magneet voor Europese zelfprojecties en zegt het spreken over Islam veel meer over de spreker dan over degenen waarover gesproken wordt.

Armoedig verhaal

  • Mirjam van Veen

Echte discussie over homohuwelijk, euthanasie en Europa is er in Nederland niet. Een liberale meerderheid wentelt zich in een comfortabel eigen gelijk en toont zich daarbij kort van memorie. Is met de verstomming van het religieuze verhaal ook het besef uitgedoofd deel uit te maken van een traditie?

Denkend aan Gaza zie ik zwaaiende kinderen

  • Janneke Stegeman

Ik heb veel aan Palestina te danken. Daarom is Palestina in mijn hoofd ook nog steeds een plek van overvloed – aan geduld en menselijkheid. Ja. Kijk bijvoorbeeld naar het gedicht ‘We teach life, sir’ van de Gazaanse Rafeef Ziadeh, om een idee te krijgen van wat ik bedoel. Ik heb er de betekenis van hoop geleerd, en het besef dat mensen en dingen veranderlijk zijn, mijzelf incluis.

Subscribe to Voorpagina-feed