De Kracht zal bij je zijn

  • Sybrand van Dijk

Eens ontmoette Joris Linssen een man die voor zijn eerste vrouw katholiek was geworden. Nog bijzonderder werd het, toen hij vertelde dat hij voor zijn twééde vrouw moslim was geworden. “En wat is er met uw vrouwen gebeurd?”, vroeg Joris Linssen. Zijn eerste vrouw was gestorven, zijn tweede ook. De man keek er niet minder opgewekt door. “En waar zijn ze nu?”, zoiets vroeg Linssen daarna. “In de hemel”, zei de man zonder één moment twijfel.

Hongerstakers tarten het geweldsmonopolie van de staat

  • Theo van Willigenburg

Waarom maakt de overheid – hier of elders – zich zo druk over hongerstakende asielzoekers of zichzelf verbrandende politieke dissidenten? Asielzoekers hier worden onder dwang gevoed, de familie van zelfverbranders in Tibet wordt genadeloos gestraft. Het leidt alleen maar tot nog meer aandacht in de media. Waarom die overreactie? Iemand die protesteert door zichzelf geweld aan te doen doorbreekt op een nauwelijks te verhinderen manier de greep van de overheid op zijn bestaan. Dat is ook voor een democratische regering een onverdraaglijke mogelijkheid.

Een overheid wil altijd mentale onderwerping

  • Theo van Willigenburg

De filosoof Sebastien Valkenberg maakte onlangs in Trouw (20/7/2013) bezwaar tegen wijsgerige theorieën en cultuuranalyses die een directe ‘bloedrode’ lijn trekken tussen de concentratiekampen uit de nazitijd en het veiligheidsbeleid van democratische overheden nu. Maar zulke op het oog groteske vergelijkingen zijn nodig om iets universeels aan het licht te brengen dat je anders niet ziet. Dat blijkt als we Bijbelse teksten en filmische verhalen over de Holocaust naast elkaar leggen.

Subscribe to Voorpagina-feed