Vrijdag in de stad der blinden

  • Willem Roskam

Een van de indrukwekkendste gedeeltes van Bachs Matthäus-Passion is het moment dat het volk schreeuwt om de uitlevering van crimineel Barabbas. Niet de misdadiger zal sterven, maar de onschuldige Jezus. De blinden gaf hij het gezicht, maar de mensen willen dat niet zien.

Sint Tess, Sint Milan en Sint Finn?

  • Leontien Dekker

Een flesje Cola met je eigen naam erop - hoe cool is dat? Alsof Unilever speciaal voor jou een flesje Cola heeft gemaakt! Voor de producent een mooie marketingstrategie, voor de consument een manier om zichzelf als uniek persoon te presenteren. De paradox is natuurlijk dat je met dat blikje zelf een product geworden bent: je naam is een merknaam geworden die ingevuld wordt door Unilever.

Waar blijft de moraal als God niet meer meekijkt?

  • Stefan Gärtner
Gods eye

Ethiek moet intrinsiek gemotiveerd zijn. Je moet het doen omdat je overtuigd bent ‘dat het zo hoort’. In het verleden speelde vooral God een rol om het gedrag van mensen via de kerk te controleren. Dat is vandaag de dag ongeloofwaardig, ook al laten we de controle – maar nu via camera's en toezichthouder – niet los. Gelukkig zijn er goede voorbeelden – vooral in het joodse denken – over hoe je ethiek en geloof kunt verbinden, zonder terug te vallen in de gezagsmoraal van toen.

De erfzonde biedt perspectief

  • Stefan Gärtner

De erfzonde lijkt onderdeel van een verkooppraatje waarmee ouders de doop van hun kind wordt aangesmeerd: het doopwater zal alle zonde afwassen! Gelukkig trappen ouders daar niet in. Ze willen liever dat elke verwijzing naar de nare erfzonde uit het ritueel van de doop verwijderd wordt. Maar dat is geen goed idee. De pessimistische toon van de erfzonde kan ouders namelijk een stuk realistischer maken over de wijze waarop elk kind belast wordt met onze gezamenlijke culturele erfenis en de eigen familiegeschiedenis.

Subscribe to Voorpagina-feed