Vrijdag in de stad der blinden

  • Willem Roskam

Een van de indrukwekkendste gedeeltes van Bachs Matthäus-Passion is het moment dat het volk schreeuwt om de uitlevering van crimineel Barabbas. Niet de misdadiger zal sterven, maar de onschuldige Jezus. De blinden gaf hij het gezicht, maar de mensen willen dat niet zien.

Alzheimer: kan de echte persoon opstaan?

  • Maureen Sie

Stel je buurvrouw reageert onverwachts agressief op een vraag die je haar stelt. Je zou moreel verontwaardigd op haar kunnen reageren of erover vertellen op het jaarlijkse buurtfeest. Maar wanneer je later ontdekt dat zij Alzheimer heeft, zou je spijt kunnen krijgen van je reactie: ze kon het niet helpen, je kunt haar niet moreel verantwoordelijk houden voor wat ze deed. Maar betekent dat nu dat iemand met Alzheimer alles zonder een reden doet?

We zijn watjes geworden

  • Theo van Willigenburg

Een ouderpaar zocht voor hun dochter een kinderbijbel zonder bloedvergieten of natuurrampen. Dit past binnen een trend om de Bijbel vooral te zien als een bloemlezinkje troostteksten of een verzameling wijze morele lessen. En die trend past ook in een samenleving die zo rijk en veilig is dat we ons lam schrikken wanneer we geconfronteerd worden met een ongeluk, een misdaad of een aanslag.

Hongerstakers tarten het geweldsmonopolie van de staat

  • Theo van Willigenburg

Waarom maakt de overheid – hier of elders – zich zo druk over hongerstakende asielzoekers of zichzelf verbrandende politieke dissidenten? Asielzoekers hier worden onder dwang gevoed, de familie van zelfverbranders in Tibet wordt genadeloos gestraft. Het leidt alleen maar tot nog meer aandacht in de media. Waarom die overreactie? Iemand die protesteert door zichzelf geweld aan te doen doorbreekt op een nauwelijks te verhinderen manier de greep van de overheid op zijn bestaan. Dat is ook voor een democratische regering een onverdraaglijke mogelijkheid.

Subscribe to Voorpagina-feed